Skala depresji Becka
Skala depresji Becka – jest to skala samooceny i służy do przesiewowego rozpoznawania u siebie objawów depresji. Jednakże jest to tylko narzędzie pomocnicze, nie zastępuje ono badania lekarskiego – diagnoza depresji stawiana jest przez lekarza.
Ocena powinna dotyczyć samopoczucia w wybranym okresie czasu: ostatniego tygodnia lub ostatniego miesiąca (należy przy udzielaniu odpowiedzi stosować jednakową miarę czasu).
Na wypełnienie testu powinno poświęcić się ok. 10-20 minut. Prosimy udzielić odpowiedzi na wszystkie pytania.
Bardzo niskie ryzyko depresji. Nie ma powodu do niepokoju. Uzyskanie tylu punktów oznacza najczęściej jedynie tymczasowe pogorszenie nastroju, wywołane bieżącym, najczęściej przykrym zdarzeniem. Taki wynik uzyskują raczej osoby, które sięgają po ten test przypadkowo, z ciekawości albo za czyjąś namową, a nie kierując się własną intuicją, że coś poważnego zaczyna się z nimi dziać.
Podejrzenie łagodnej depresji. Wynik, który powinien nas zastanowić i skłonić do wizyty u psychologa, psychoterapeuty lub lekarza psychiatry. Najlepiej, aby był to specjalista pracujący metodą terapii poznawczo-behawioralnej, nastawionej na konkretne rozwiązanie problemów. Łagodny epizod depresji można leczyć zarówno psychoterapią, jak i farmakoterapią.
Ryzyko umiarkowanej depresji. Uzyskanie tylu punktów sugeruje, że należy zgłosić się do lekarza psychiatry. Po zbadaniu przez lekarza i potwierdzeniu diagnozy najprawdopodobniej konieczne będzie włączenie leczenia farmakologicznego (leków przeciwdepresyjnych). Możliwe, iż lekarz zaproponuje również psychoterapię. W leczeniu umiarkowanej depresji jako najbardziej skuteczną uważa się metodę łączenia farmakoterapii z psychoterapią.
Prawdopodobieństwo ciężkiej depresji. Pacjent powinien natychmiast zgłosić się do lekarza psychiatry. Im cięższy epizod depresji, tym bardziej wskazane jest szybkie rozpoczęcie psychofarmakoterapii. Ważne: jeżeli mamy do czynienia z pojawieniem się myśli samobójczych lub tym bardziej podjęciem pewnych kroków w celu odebrania sobie życia, są to wskazania do leczenia szpitalnego. W sytuacjach kryzysowych należy zgłosić się na najbliższą Izbę Przyjęć lub wezwać karetkę pod numerem 112.
(Reference – Beck AT, Ward CH, Mendelson M, Mock J, Erbaugh J (1961), An inventory for measuring depression, Archives of General Psychiatry, 4: 53-63)